Bruno Fernandes staat in dit seizoen onder vuur. Na zes Premier League-wedstrijden heeft de aanvoerder van Manchester United drie doelpunten en één assist op zijn naam, allemaal tegen Ipswich. Die wedstrijd was ook de enige overwinning van zijn ploeg tot nu toe. Het is de slechtste start van United in een competitie in veertig jaar.
Het contrast is groot. Amper zeven weken geleden stond Fernandes in het Manchester Opera House en sprak hij over zijn trots, nadat hij was verkozen tot PFA Player of the Year voor 2025-26. De Portugese aanvoerder had ook al de prijzen van de Premier League en de Football Writers gewonnen, als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.
Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, een Premier League-record dat hij deelde met Thierry Henry en Kevin De Bruyne. In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was hij goed voor twaalf van de 21 doelpunten van United, door zelf te scoren of ze voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar het Europese topvoetbal, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in de titelwinnende campagne van 1995-96, toen hij zes wedstrijden op rij scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.
„Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. „Ik ben erg trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een ploeg, voor een club, voor de supporters. Er is niets specialer dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Cijfers die zorgen baren
Fernandes heeft elke minuut van de zes Premier League-wedstrijden van United gespeeld. De cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Toen speelde hij echter in de diepere middenvelposition die coach Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft hij het op één na hoogste aantal schoten per wedstrijd, gemiddeld 3,3. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is daarentegen het op één na laagste van zijn tijd bij de club, gemiddeld 0,8. Ook zijn kansencreatie is laag, gemiddeld 2,5 per wedstrijd. Dat is het op één na laagste van zijn periode in Old Trafford en een flinke daling ten opzichte van de 4,0 van vorig seizoen.
Nog opvallender is dat hij tot nu toe maar één grote kans heeft gecreëerd. Dat was de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen was zijn gemiddelde één grote kans per wedstrijd.
Die cijfers, samen met de algemene betrokkenheid van Fernandes, verklaren misschien deels waarom United slechts zes punten heeft uit de eerste zes wedstrijden. Maar de vraag is of Fernandes de oorzaak is van de malaise, of eerder het symptoom ervan.
Fitheid en de mening van Carrick
Er is ook onzekerheid over de fitheid van de Portugese spelmaker. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-ontmoeting met Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler „met pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Eerder had hij bovendien de volledige negentig minuten gespeeld bij de 4-0 zege tegen Sabah FK, de Azerbeidzjaanse kampioen, in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet er geen probleem in, terwijl hij zijn ploeg voorbereidt op de wedstrijd tegen Atlético Madrid op dinsdag.
„Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. „Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er grotendeels overheen, was vanochtend heel scherp op de training en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Het verlies van Sesko en Casemiro
Toen de bijdrage van Fernandes op zijn sterkst was, aan het einde van vorig seizoen, stond Benjamin Sesko regelmatig als spits op het veld, terwijl de Braziliaanse veteraan Casemiro als spilzaak op het middenveld fungeerde.
Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 scoorde, bereidde Fernandes er vier voor. Bovendien leverde Fernandes vanaf 1 februari de voorbereiding voor vier van de laatste vijf doelpunten die Casemiro als speler van Manchester United maakte.
Naast doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist. Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de huidige lage loopcijfers van United komen doordat de 34-jarige deze zomer naar Inter Miami vertrok. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in de wetenschap dat United niet overspoeld zou worden in de omschakeling als hij de bal verloor.
Wat Sesko betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure verlengt alleen maar een gebrek aan betrokkenheid dat sterk wordt gevoeld. Er is nog geen einddatum in zicht.
De clubleiding negeerde deze zomer de roep om extra aanvallende versterking. In plaats daarvan versterkte ze het middenveld van Carrick.
Een plan om de afwezigheid van de Sloveen te overbruggen door Mbeumo als spits in te zetten, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep. Matheus Cunha kreeg de taak in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte die Fernandes innam. Het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt erop dat zijn besluitvorming eronder lijdt. Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om een pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar het Champions League-duel met Atlético, dat niemand „gegarandeerd” een plaats in zijn elftal heeft. Hij voegde er echter voldoende voorbehouden aan toe om aan te geven dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten opkomt.
Toch moet United beter worden, en dat betekent dat Fernandes eveneens beter moet worden.
„Bruno is een topspeler”, zei Carrick. „Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”
Comments